Science of Registration: andre' sonnaargal 16: அன்றே சொன்னார்கள் பதிவறிவியலிலும் பாங்குடன் திகழ்ந்தனர்

>>அன்றே சொன்னார்கள்

அன்றே சொன்னார்கள்
பதிவறிவியலிலும் பாங்குடன் திகழ்ந்தனர்

                                                                                                                

பதிவு செய்து முறைப்படுத்தலைக் குறித்தும் நாம் அறிந்துகொள்ள வேண்டும்.  நிலப்பதிவு முதலான பல பதிவுகள் இருப்பினும் இப்பொழுது நாம் திருமணப் பதிவு குறித்து அறிவோம். 
திருமணப் பதிவை இங்கிலாந்து அரசாங்கம் 1653இல் அறிமுகப்படுத்தியது. பிரான்சு நாட்டில் பிரெஞ்சுப் புரட்சியின் விளைவாக 1791இலும்   உருசியப் புரட்சியினால் உருசியாவில் 1917இலும்  திருமணப் பதிவு நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டது. இவ்வாறு வெவ்வேறு நாடுகள் வெவ்வேறு காலங்களில் திருமணப் பதிவைக் கட்டாயமாக்கினாலும் பல நாடுகளில் அதற்கென எச்சட்டமும் இல்லாமல் இருந்தது. 1964இல் ஐ.நா. இதற்கெனக் கூட்டிய மாநாட்டில் எல்லா நாடுகளும் திருமணப் பதிவினைக் கட்டாயமாக்க வேண்டும் என அறிவுறுத்தியது.  அப்பொழுதும் பல நாடுகள் நடைமுறைப்படுத்தாமல் 1979இல் மீண்டும்  ஐ.நா. கூடித் திருமணப் பதிவைக் கட்டாயமாக்குமாறு அறிவுறுத்தியது.
ஆனால் தமிழ்நாட்டில் மூவாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே திருமணத்தைப் பதிவு செய்யும் நடைமுறை இருந்துள்ளது. கி.மு.1000இல் இயற்றப் பெற்ற நூல் தொல்காப்பியம். இதில் வாழ்வியல் அறிஞர் தொல்காப்பியர் திருமண முறையைக்

கற்பெனப் படுவது கரணமொடு புணரக்
கொளற்குரி மரபின் கிழவன் கிழத்தியைக்
கொடைக்குரி மரபினோர் கொடுப்பக் கொள்வதுவே                       (நூற்பா 1088)
என்கிறார்.

(கிழவன் - உரியோன். தலைவன். கிழத்தி - உரியோள், தலைவி.)
(தலைவன் தலைவியைக் கொள்ளுவதற்குரிய முறைமைப்படி கொடுப்பதற்குரியவர் கொடுப்பக் கரணத்துடன் பெற்றுக் கொள்வதாகும்.)  கரணம் என்பது எழுதிப் பதிவு செய்வதைக் குறிப்பது எனச் பேராசிரியர் சி.இலக்குவனார் குறிப்பிடுகிறார். இப்பொழுது திருமணத்தை உறுதி செய்யும் வெற்றிலை பாக்கு மாற்றும் நிகழ்ச்சியை மணவோலை எழுதுதல்  என்பர். இவ்வாறு எழுதி உறுதிப்படுத்தும் பழக்கமே பதிவு முறையாக மாறிற்று என்கிறார் அவர்.
எப்பொழுது ஏன் பதிவு முறை தோன்றியது என்பதையும் தொல்காப்பியர் விளக்குகிறார்.

பொய்யும் வழுவும்  தோன்றிய பின்னர்
ஐயர் யாத்தனர் கரணம் என்ப                                                                       (நூற்பா 1091)
என்கிறார்.

 ஐயர் என்பது தமிழில் தலைவரைக் குறிக்கும்.  வீரனொருவன் தன் தலைவர் முன்னால் யாரும் நின்று போரிட இயலாது என்பதைக் குறிக்கும்பொழுது,

என் ஐ முன் நில்லன்முன் தெவ்விர்                             (குறள் 771)

என்பார் தெய்வப்புலவர் திருவள்ளுவர். ஐ, ஐயன், ஐயர் என்பன தலைவரைக் குறிக்கும் சொற்களாகும். காதலித்து மணம் முடிப்பதாக உறுதி கூறியவர்கள் அதற்கு மாறாக நடந்துகொண்டு திருமணம் செய்துகொள்ளாமல் போனதால் அல்லது திருமணம் செய்து கொண்டவர்கள்  வாழ்க்கைத்துணையை விட்டு  நீங்கியமையால், தலைவர்கள் திருமணப் பதிவு முறையை நடைமுறைப்படுத்தி ஒழுங்கு செய்துள்ளனர். (ஆனால், சிலர் வேண்டுமென்றே ஆரியர் வந்த பின் தான் திருமண முறை தமிழ் நாட்டிற்கு வந்ததாகத் தவறாகக் குறிப்பிடுவர்).
சிற்றூர் ஆட்சி அலுவலர் (V.A.O.) என இப்போது  அழைக்கப்படுவோர் பணியாற்றும் முன்னர் நம் நாட்டில் கடந்த நூற்றாண்டு வரை இப்பணியை ஆற்றி வந்தவர்களைக் கரணம் என்பர். ஊர்க்கணக்கு எழுதும் கணக்குப்பிள்ளைகளாகப் பணியாற்றியோர் அனைவரும் கரணம் என அழைக்கப்படுவதில் இருந்தே முறையாக  எழுதி வைப்பதைக் குறிப்பதே கரணம் எனலாம். ஆகவே இன்னாருக்கு இன்னார் வாழ்க்கைத் துணை என எழுதிப் பதியும் முறை கரணம் எனப்பட்டது எனலாம்.
வாழ்வியல் அறிஞர் தொல்காப்பியர் என்ப எனக் குறிப்பதால் அவருக்கு முன்பே இவ்வாறு திருமணத்தைப் பதியும் முறை இருந்திருக்கிறது எனலாம்.
கடந்த நூற்றாண்டில்கூடச் சில நாடுகள் திருமணப் பதிவை மேற்கொள்ளாதபொழுது மூவாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே திருமணப் பதிவு முறையைத் தமிழர்கள் பின்பற்றி உள்ளனர் என்னும்பொழுது பைந்தமிழர் பதிவு அறிவியலையும் பாங்குடன் அறிந்திருந்தனர் என்று சொல்லிப் பெருமை கொள்ளலாம் அல்லவா?
- இலக்குவனார் திருவள்ளுவன்

Road boards: andre sonnaargal 15: அன்றே சொன்னார்கள்15: வழித்துணைப் பெயர்ப்பலகைகள்

>>அன்றே சொன்னார்கள்

அன்றே சொன்னார்கள்
வழித்துணைப் பெயர்ப்பலகைகள்

                                                                                                                

சாலைகளில் பயணம் செய்வோருக்கு உதவுவதற்காக அமைக்கப்படுவனவே சாலைப் பெயர்ப்பலகைகள். 1870களில் இத்தகைய பெயர்ப்பலகைகள் முதலில் அமைக்கப்பட்டன; பின்னர் இவை காலமாற்றத்திற்கேற்ப செல்ல வேண்டிய வேகம், திரும்ப வேண்டிய இடம் முதலானவற்றைக் குறிப்பிடும் வகையில்  வெவ்வேறு வழிகாட்டிக் குறிப்புகளையும் குறிக்கும் வகையில் அமைந்தன.
பண்டைய உரோமன் ஆட்சியில் உரோமிற்கு வரும் வழியைக் குறிக்கும் பெயர்ப்பலகைகள் இருந்திருக்கின்றன; ஆனால், அவை பெரும்பாலும் மன்னராட்சியைக் குறிப்பிடும் கல் தூண்களாக இருந்தன. 
நகர அமைப்பிலும் சாலை அமைப்பிலும் சிறந்திருந்த பழந்தமிழ்நாட்டில் பயணிகளுக்கு உதவுவதற்கென்றே ஊர்ப்பெயர்களையும் தொலைவுகளையும் காட்டும் பெயர்ப்பலகைகள் இருந்தன.
இரணிய முட்டத்துப் பெருங்கன்றூர்ப் பெருங்கௌசிகனார் என்னும் புலவர் பல்குன்றக் கோட்டத்துச் செங்கண்மாத்து வேள் நன்னன்சேய் நன்னனைப் பாடிய இலக்கியத்தின் பெயர் மலைபடுகடாம். இம்மன்னன் ஆட்சியில் இருந்த நகரத்தின் பெயர் செங்கண்மா. இந்நகரம் பண்டைக்கால முறையில் அகழி, கோட்டை, பெரிய வீதி, கடைத்தெரு, குறுக்குத்தெரு முதலியவை நிறைந்தது. மன்னனைக் காண இந்நகருக்குச் செல்லுமாறு கூத்துக் கலைஞர்களுக்கு அறிவுரை கூறுகிறார் புலவர்.
அவ்வாறு செல்லும் வழியில், சாலை அமையாத பகுதிகளில் முதலில் செல்வோர் பின்வருவோர்க்கு வழிகாட்டுவதற்கு அடையாளமாக ஊகம்புல்லை முடித்து வைத்து வழிகாட்டும் பழக்கம் இருந்துள்ளதை மலைபடுகடாம் கூறுகிறது.
பண்டுநற்கு அறியாப் புலம்பெயர் புதுவிர்
சந்து நீவிப் புல்முடிந்து இடுமின்                                           (மலைபடுகடாம் : 392-393)
(பண்டு)பண்டைக் காலத்தில் (நற்கு)நல்ல பாதையை (அறியா) அறியாமல் (புலம்பெயர் புதுவிர்) இடம் மாறி வரும் புதியவர்கள் தீய பாதையில் சென்று இடர்ப்பட்டுத் திரும்பி வந்தால் பிறர் அவ்வாறு துன்பம் அடையக் கூடாது என்பதற்காகத் (சந்து)தெருக்கள் சந்திக்கும் இடங்களில் போகக்கூடாத பாதையில் (நீவி) கையால் துடைத்து, (புல் முடிந்து) ஊகம்புல்லை முடித்து வைக்கும் பழக்கத்தை உடையவர்களாக இருந்துள்ளனர். தாம் அடைந்த துன்பத்தைப் பிறர் அடையக் கூடாது என்று கருதும் பெரும் பண்பினராக இருந்துள்ளனர் நம் முன்னோர்.
நன்கு அமைந்த சாலைப் பகுதிகளில் பெயர்ப்பலகைகள் இருந்துள்ளமையையும் பின்வருமாறு புலவர் தெரிவிக்கிறார்.
செல்லும் தேஎத்துப்  பெயர்மருங்கு அறிமார்
கல்லெறிந்து எழுதிய நல்வரை மராஅத்த                            (மலைபடுகடாம் 394-395)
என்னும் வரிகளில் கல்லை அகழ்ந்து எழுதிய ஊர்ப் பெயர்ப்பலகைகள் இருந்தமையைக் குறிப்பிடுகிறார்.
தேஎம் என்பது இடத்தையும் குறிக்கும்; திசையையும் குறிக்கும்.  செல்ல வேண்டிய இடத்தையும் திசையையும் குறிக்கும் சாலைப் பெயர்கள் ஈராயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே இருந்தமையை அறியலாம். இப்பொழுது சில ஊர்ப்பலகைகளில் இன்னார் பிறந்த ஊர் என்ற குறிப்பினை எழுதி வருவதைப் பார்க்கிறோம். அதுபோல் அப்பொழுது ஊர்ப்பலகைகளின் அருகேயே அவ்வூரில் வீரமரணம் உற்றவர்களின் (நடுகல்) குறிப்புகள் இருந்துள்ளன.
மலைபடுகடாம் என்னும் நூல் தொல்காப்பியத்திற்கும் முற்பட்டது என முனைவர் சி.இலக்குவனார் ஆராய்ந்து தெரிவித்துள்ளார். அவ்வாறெனில் மூவாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே பயணிகளுக்கு வழித்துணையாகச் சாலைகளில் பெயர்ப்பலகை வைக்கும் அளவிற்கு முன்னேறிய நிலையில்  தமிழ் மக்கள் இருந்துள்ளனர் என்பதை உணரலாம். இன்றைக்கோ தமிழகச் சாலைப் பெயர்களில் பிற மொழிப் பெயர்கள் திணிக்கப்படுகின்றன. தமிழ் ஈழ நாட்டின் பெயர்ப்பலகைகளில் உள்ள தமிழ் அழிக்கப்பட்டுச் சிங்களப் பெயர்கள்  எழுதப்பட்டு வருகின்றன. அறிவும் உணர்வும் வளராமல் மங்குவது ஏனோ?
- இலக்குவனார் திருவள்ளுவன்

Bonsai in thamizhnaadu: andre' sonnaargal 14: அன்றே சொன்னார்கள் 14 : தாழிமரம் அறிவோமா?

>>அன்றே சொன்னார்கள்

அன்றே சொன்னார்கள்
தாழிமரம் அறிவோமா?

                                                                                                                

தொட்டிகளில் வளர்க்கும் குறுமர வகைகளை நாம் போன்சாய் என்கிறோம். போன்சாய் என்பது சப்பானியச் சொல். போன் என்பது சிறு பானையைக் குறிக்கும்; சாய் என்பது செடியைக் குறிக்கும். சீன மொழியில் பென்(ஞ்)சாய் எனப்படுகிறது. சிறு தொட்டிகளில் வளர்க்கும் செடி வகைகளைச் சீனர்கள் 6 ஆம் நூற்றாண்டில் வளர்த்து வந்திருக்கலாம் எனப் படங்கள் மூலம் அறிய வருகிறோம். எனினும் சப்பானில் 11 ஆம் நூற்றாண்டிற்குப் பின்னரே போன்சாய் அறிமுகமாகியுள்ளது.  19 ஆம் நூற்றாண்டில் இம்முறை உலகெங்கும் பரவியது. ஆங்கிலத்தில் சிறுவகை மரங்களை (miniature) இவ்வாறு வளர்ப்பதையும் போன்சாய் என்றே குறிப்பிடுகின்றனர். என்ற போதிலும் நாவலந்தீவு என்று அழைக்கப் பெற்ற இன்றைய இந்தியாவில்  இமயமலைப் பகுதியில் மருத்துவர்கள் மருந்துச் செடியைச் சிறு பானைகளில் வளர்த்து வந்த முறையே சீனாவிற்குப் பரவியது என்றும் சொல்லுவர்.
நம் நிலப்பகுதி முழுவதும் தமிழ்நாடாக இருந்த பொழுது இம்முறை தோன்றியிருக்கலாம்.

      தாழிமுதல் கலித்த கோழிலைப் பருத்தி
 
(அகநானூறு 129.7 ) எனத் தாழியில் வளர்ந்துள்ள கொழுவிய இலையையுடைய பருத்தியைப் பற்றிக் குடவாயில் கீரத்தனார் என்னும் புலவர் கூறுகிறார்.
தலைவியைக் காணாமல் தாழியில் வளர்த்த குவளைச் செடியின் மலர் வாடியது குறித்துத்

      தாழிக்குவளை வாடுமலர் 

என அகநானூறு (165.11) கூறுகிறது.

கொடிவகைகளை உயரமான தாழியில் வளர்த்துள்ளனர் என்பது

      ஓங்கும்நிலைத் தாழி மல்கச் சார்த்தி
    குடைஅடை நீரின் மடையினள் எடுத்த
    பந்தர் வயலை பந்துஎறிந்து ஆடி
 
எனப் புலவர் கயமனார் கூறுவதில் இருந்து (அகநானூறு 275:1-3) அறியலாம்.
உயர்ந்த தாழியில் நிறைய வைத்துப் பனங்குடையால் நீரை மொண்டு ஊற்றி வளர்த்த வயலைக்கொடி படர்ந்த பந்தலின் கீழே பந்தை எறிந்து ஆடுவது குறித்து இதில் கூறப்பட்டுள்ளது.
 நீர்வளம் இல்லாத பாலை நிலைத்தில் இவ்வாறு தாழியில் மண் இட்டு நீர் வார்த்துச் செடியை வளர்த்துள்ளனர்.
 தோட்டவியலில் சிறந்திருந்த தமிழர் பானை அல்லது தாழியில் செடி வளர்க்கும் முறையை உலகிற்கு அறிமுகப்படுத்தினர் எனலாம்.

- இலக்குவனார் திருவள்ளுவன்

Comments

- இலக்குவனார் திருவள்ளுவன்

Sky without Air: andre' sonnaargal 13 :அன்றே சொன்னார்கள் 13 : காற்று இல்லா வானப்பகுதி

>>அன்றே சொன்னார்கள்

அன்றே சொன்னார்கள்
காற்று வழங்காத விண்ணையும் அறிந்திருந்தனர்!

                                                                                                                

புவியைச் சுற்றி வெவ்வேறு நிலைகளில்  காற்றுப் பரப்பு அமைந்துள்ளது. மேலே செல்லச்செல்ல காற்றின் அளவு குறைந்து கொண்டே போகிறது. ஒவ்வொரு பரப்பிற்கும் பின்வருமாறு பெயர்கள் இட்டுள்ளனர்.

1. அடிவளி மண்டிலம் (troposphere)
2. மீவளி மண்டிலம் (Stratosphere)
3. இடைவளி மண்டிலம் (mesosphere)
4. வெப்பவளி மண்டிலம் (thermosphere)
5. மேல்வளி மண்டிலம் (exosphere)

அனைத்திற்கும் மேற்பட்ட பகுதியில் காற்று இன்மை மண்டிலமாக உள்ளதையும் கடந்த நூற்றாண்டில் அறிவியலாளர்கள் ஆராய்ந்து அறிந்துள்ளனர்.
அண்மைக்கால அறிவியலின் வளர்ச்சியாக இக்கண்டுபிடிப்பு குறித்து உலகம் மகிழ்கிறது. ஆனால், உண்மையில் ஈராயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே விண்வெளியில் காற்று  இல்லாதபகுதி உள்ளதை நம் தமிழ்முன்னோர் நன்கு அறிந்துள்ளனர்.
சோழன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவன் என்னும் வேந்தனிடம் வரி விதிப்பை நீக்குவதற்கு அறிவுரை கூறும் புலவர் வெள்ளைக்குடி நாகனார்

நளிஇரு முந்நீர் ஏணி யாக,
வளியிடை வழங்கா வானம் சூடிய
மண்திணி கிடக்தைக் தண்தமிழ்க் கிழவர்
எனக் கூறுகிறார். (புறநானூறு : 35: 1-3)
(நளி இரு - நீர் செறிந்த; முந்நீர் - கடல்; ஏணி- எல்லை)
பழந்தமிழ்நாட்டு எல்லையையும் மூவேந்தர் சிறப்பையும் குறிப்பிடும் வகையில், கடல்களால்  சூழப்பெற்று, காற்று வழங்காத வானத்தின் கீழ் உள்ள நிலத்தை ஆளும் மூவேந்தர் என்கிறார்.
 மார்க்கண்டேயனார் என்னும் மற்றொரு புலவர்,
 மயங்குஇருங் கருவிய விசும்புமுக னாக
இயங்கிய இருசுடர் கண்எனப் பெயரிய
வளியிடைவழங்கா வழக்கரு நீத்தம்
எனக் கூறுகிறார். (புறநானூறு : 365: 1-3)
 விசும்பை முகமாகவும் விசும்பில் இயங்கும் ஞாயிறு, திங்கள் ஆகிய சுடர்கள் இரண்டையும் கண்காளாகக் கொண்ட இடம் விட்டு இடம் பெயரும் காற்று அவ்வாறு இயங்காத இடமாகிய விசும்பைக் கடந்து முன்னோர் சென்றதாகக் குறிப்பிடுகிறார்.
 நில மண்டிலமும் நீர் மண்டிலமும் தீ மண்டிலமும் வளி மண்டிலமும் கடந்து நிற்கும் விசும்பு நீத்தம் எனப்பட்டது. .... இதன்கண் வளி வழங்குதலின்மையின் வளியிடை வழங்கா வழக்கரு நீத்தம் எனப்படுவதாயிற்று என உரைவேந்தர் ஔவை துரைசாமி அவர்கள் விளக்குகிறார்.
 வளிமண்டிலம் சூழ இருப்பது ஞாலம் ஆதலின் அதனைக்கடந்து நிற்கும் விசும்பை நீத்தம் என்றார்   என நீத்தம் என்பதற்கான விளக்கத்தையும் அளிக்கிறார்.  எனவே, காற்று இல்லாத பகுதியை விசும்பு என அழைத்துள்ளனர் என்பதையும் காற்று நீங்கி இருததலால் நீத்தம் எனப் பெயர் பெற்றது என்பதையும் அறியலாம்.
 ஆகவே விண்வெளியை நன்கு அறிந்திருந்த விண்ணறிவியலில் சிறந்திருந்த தமிழ்மக்கள் மேலே செல்லச் செல்ல காற்றின் பயன்பாடு குறைந்து செல்வதை உணர்ந்துள்ளனர்.
எனவே, காற்றின் வகைகளை மட்டுமல்ல, அக்காற்று வழங்கா விண்வெளியையும் தமிழர்கள் அறிந்து காற்றறிவியலில் சிறந்து உள்ளனர் என்பதை உலகிற்கு உரத்துக் கூறுவோம்!
- இலக்குவனார் திருவள்ளுவன்

andre' sonnaargal 12 :அன்றே சொன்னார்கள்! காற்றின் வகைமை தெரியும்!

>>அன்றே சொன்னார்கள்

அன்றே சொன்னார்கள்
காற்றின் வகைமை தெரியும்!

                                                                                                                

காற்று உலகெங்கும் பரவி இருந்தாலும் ஒரே தன்மையில் இல்லை. சில நேரங்களில் அல்லது சில இடங்களில் வலிமை குறைந்தும் வேறு சில நேரங்களில் அல்லது இடங்களில்  வலிமை மிகுந்தும் காணப்படுகின்றது.
கப்பல் தளபதி பிரான்சிசு பியூஃபோர்ட் (Sir Francis Beaufort : 1774 –1857) என்னும் ஐரீசு நாட்டு நீர்ஆராய்வாளர் 1806ஆம் ஆண்டில் காற்று வீசும் வலிமைக்கேற்ப அதனை வகைப்படுத்தினார். அவ்வாறு காற்று வீசும் விரைவிற்கேறப்ப  வீச்சு எண்களையும் பின்வருமாறு வரையறுத்தார்.

வீச்சு எண்	காற்று வகை	காற்று வீசு விரைவு (ஒரு மணிக்கு.... புதுக்கல்/ கிலோ மீட்டர்)
0	அலைவற்ற காற்று (calm)	0 -1
1	மென் காற்று (Light air)	1-5
2	மென் இளங்காற்று (Light breeze)	6-11
3	நல் இளங்காற்று (Gentle breeze)	12-19
4	மித இளங்காற்று (Moderate breeze)	20-29
5	கிளர் இளங்காற்று (Fresh breeze)	30-39
6	வல் இளங்காற்று (Strong breeze)	40-50
7	தொடக்கப் பெருங்காற்று (Near Gale)	51-61
8	பெருங்காற்று (Gale)	62-74
9	வன் பெருங்காற்று (Strong Gale)	75-87
10	புயல் (Storm)	88-101
11	வன் புயல் (Violent storm)	102-117
12	சூறைப் புயல் (Hurricane)	118 +

ஆனால், இவ்வாறு காற்று வெவ்வேறு நிலைகளில் உலவுவதைப் பழந்தமிழர்கள் நன்கு அறிந்திருந்தனர். காற்று வீசக்கூடிய விரைவின் (வேகத்தின்) அளவைப் பற்றிய கணக்கு நமக்குத் தெரியாவிட்டாலும் அதன் தன்மைகளைப் புரிந்து தெளிவாக வரையறை செய்துள்ளனர் என்பது இலக்கியங்கள் மூலம் நன்கு தெரிய வருகின்றது.
காற்றின் வகைகளாகப் பிங்கல நிகண்டு (23 & 24) , வங்கூழ், மருத்து, சலனன், வாடை, வளி, கோதை, வாதம், கூதை, வேற்றலம், கால், ஒலி, உயிர், காலிலி, விண்டு, நீளை, உலவை, கொண்டல், கோடை, நிழலி, உயிர்ப்பு எனப் பலச் சொற்களைக் குறிப்பிடுகின்றது.
உயிரினங்களுக்கு உயிர்ப்பு அளிப்பதால் உயிர் அல்லது உயிர்ப்பு என்றும் ஓரிடத்தில் நிற்காமல் உலவிக் கொண்டு இருப்பதால் உலவி என்றும் கால் இல்லாமல் அலைவதால் காலிலி என்றும்  பொருத்தமாகக் கூறியுள்ளனர். தமிழ் விண்டு என்பதுதான் ஆங்கிலத்தில் wind என மாறியதோ? மேலும், தெற்கில் இருந்து வீசுவதைத் தென்றல் வடக்கில் இருந்து வீசும் வாடைக்காற்றை வாடை,  மேற்கில் இருந்து வீசும் வெப்பக் காற்றைக்  கோடை, கிழக்கில் இருந்து வீசுவதைக் கொண்டல் என்றும் வரையறுத்துள்ளனர்.
குடக்காற்று என்பதும் மேற்கில் இருந்து வீசும் காற்றாகும். பனிக்காற்றானது கூதிர், ஊதை, குளிர் என மூவகைப்படும்.
குளிர்ந்த காற்றானது சாளரங்கள் வாயிலாக வீட்டிற்குள் நுழைவதைச்
சில்காற்று இசைக்கும் பல்புழை நல்லில் என மதுரைக் காஞ்சி (358) குறிப்பிடுகிறது.
கடுங்காற்றால் கப்பல் சிதைந்ததைக்
கடுங்காற்று எடுப்பக் கல்பொருது உரைஇ, என மதுரைக் காஞ்சி (378) கூறுகிறது.
பெருமலையைப் புரட்டுவது போன்ற பெருங்காற்று வீசியதைப்
பெருமலை மிளிர்ப்பன்ன காற்று எனக்  கலித்தொகை: (45: 4) கூறுகிறது.
கப்பலைக் கவிழ்க்கும் சுழல் காற்றினைக்

கால்ஏ முற்ற பைதரு காலை,
கடல்மரம் கவிழ்ந்தென

என்று நற்றிணை (30: 7-8) கூறுகிறது.
அகன்ற கடற் பரப்பைக் கலங்கடிக்கும் காற்று குறித்துத் 
துளங்குநீர் வியலகம் கலங்கக் கால்பொர என்று பதிற்றுப்பத்து (51) கூறுகிறது.
பெருமலையில் கடுங்காற்றுச் சுழன்றடிப்பதைக்
கடுங்காற்று எடுக்கும் நெடும்பெருங் குன்றத்து என  அகநானூறு (258 : 6) கூறுகிறது.
நிலப்பரப்பில் சுழன்றடிக்கும் கடுங்காற்று குறித்துக்
கடுங்கால் கொட்கும் நன்பெரும் பரப்பின் எனப் பதிற்றுப்பத்து ( 17 : 12) கூறுகிறது.
கடற்கரை மணலை அள்ளித் தூவும் குளிர்ந்த காற்றை
நெடுநீர் கூஉம் மணல்தண்கான் எனப்  புறநானூறு (396 : 5) கூறுகிறது.
மேலும் பலவகைக் காற்று குறித்து நாம் சங்க இலக்கியங்கள் மூலம் அறியலாம்.
19 ஆம் நூற்றாண்டில் கண்டறிந்த காற்றின் வகைகளை ஈராயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே பழந்தமிழர்கள் உணர்ந்து வகைப்படுத்தியுள்ளனர் என்பது காற்றறிவியலில் சிறந்திருந்தனர் என்பதை உணர்த்துகின்றது அன்றோ?

- -- இலக்குவனார் திருவள்ளுவன்

Comments

andre' sonnaargal 11: அன்றே சொன்னார்கள் 11: முகிலறிவியலின் முன்னோடி நாமே

>>அன்றே சொன்னார்கள்

அன்றே சொன்னார்கள்
முகிலறிவியலின் முன்னோடி நாமே

                                                                                                                

 வான் மழை பெய்யும் முகில் கூட்டம் பல வகையாய் உள்ளது என 19 ஆம்  நூற்றாண்டில் அறிவியலாளர்கள் கண்டறிந்தனர். ஆவர்டு (Luke Howard: 1772-1864) என்னும் பிரித்தானிய அறிஞர் வெவ்வேறு வகை முகில் கூட்டம் உள்ளன என உணர்ந்து அவற்றிற்குப் பெயர்கள் இட்டார். என்ற போதிலும் முதல் முறையாக முகில்களின் வேறுபாடுகளை உணர்ந்து வகைப்பாடுகளை விளக்கியவர்  இலமார்க்கு (Jean-Baptiste Lamarck:1744-1829) என்னும் அறிவியலாளரே. ஆனாலும் இவ்வேறுபாடுகள் தோற்றத்தின் தன்மையில் கூறப்பட்டனவே தவிர தன்மையின் அடிப்படையில் விளக்கப்படவில்லை.
 யோவான் மேசன்  (Sir (Basil) John Mason), என்னும் அறிஞர்தான் முகில்களின் இயற்பியல்  (The Physics of Clouds)  என 1957 இல் நூலை வெளியிட்டு முகில்களின் வகைகளைச் சரியாக விளக்கினார்.  (1994 இல்தான் இதனை அட்டவணைப்படுத்தி விளக்கியுள்ளனர்.)
 மழையியல் பற்றி நன்கு அறிந்திருந்த பழந்தமிழர்கள் முகில் அறிவியல் குறித்தும் சிறப்பான அறிவுடையவராக விளங்கியுள்ளனர். முகில்களின் வகைப்பாட்டிற்கு ஏற்ப அவர்கள் சூட்டிய பெயர்களை எல்லாம் அவற்றின் அறிவியல் சிறப்பை உணராமல் முகிலைக் குறிக்கும்  வெவ்வேறு பெயர்கள் என நாம் எண்ணி விட்டோம். எனினும் அவற்றுள் சிலவற்றைப் பார்ப்போம்.

                                                                                      கடல்மட்டத்தில் இருந்து

இன்றைய பெயர்கள்			உயரம் பேரடி (மீட்டர்)
1.	உயர்முகில்	Cirrus	9000
2.	குவியடுக்கு	Cirrostratus	8000
3.	சுருள் குவிவு	Cirrocumulus	7000
4.	இடை அடுக்கு	Altostratus	6000
5.	இடைக் குவிப்பு	Altrocumulus	5000
6.	அடுக்குக் குவிப்பு	Stratocumulus	4000
7.	குவி முகில்	Cumulonimbus	3000
8.	திரள் முகில்	Cumulus	2000
9.	பாவடி முகில்	Stratus	1000
10.	தாழ் முகில்	Nimbostratus	0

 என இன்றைய அறிவியல் அறிஞர்கள் வகைப்படுத்தி உள்ளனர். ஆனால், உயர அளவீடுகள் தெரியாவிடிலும் உயரத்திற்கும் முகிலின் தன்மைக்கும் ஏற்ப நம் முன்னோர் வகைப்படுத்தி உள்ளமை வியப்பாக உள்ளது.
கடல் மட்டத்தில் இருந்து எழும் நிலையில் உள்ள முகிலை எழிலி என்றனர். ஐங்குறுநூறு, குறுந்தொகை முதலான பல சங்க இலக்கியங்களில் இச்சொல்லைக் காணலாம். தெய்வப்புலவர் திருவள்ளுவர்

     நெடுங்கடலும் தன்நீர்மை குன்றும் தடிந்துஎழிலி
     தான்நல்காது ஆகி விடின்  (குறள் 17)
 
என்கிறார்.கடலில் இருந்து எழும் நிலையில் உருவாகும் முகிலை எழிலி எனச் சுருக்கமாகவும் அறிவியல் தன்மைக்கேற்பவும் அன்றே கூறியுள்ள சிறப்பு வேறு எங்கும் இல்லையே!
அறிவியல் தன்மைக்கேற்ப முகில் வகைகளுக்குப் பழந்தமிழர்கள் சூட்டியுள்ள பெயர்களை மேலே உள்ள வரிசைக்கேற்பப் பொருத்திக் காண்க:  

கொண்மூ, கணம், செல், மை, கார், விண்டு, முதிரம், மஞ்சு, விசும்பு, எழிலி.

      அறிவியல் மழையில் நனைந்தனர் நம் முன்னோர்!
      அறியாமை இருளில் மூழ்கியுள்ளோம் நாம்!

 

- இலக்குவனார் திருவள்ளுவன்

andre' sonnaargal 10: அன்றே சொன்னார்கள் 10 :மழையியல் அறிந்த மாண்பமை தமிழர்கள்

>>அன்றே சொன்னார்கள்

அன்றே சொன்னார்கள் 10
மழையியல் அறிந்த மாண்பமை தமிழர்கள்

                                                                                                                

இன்றைய அறிவியல் அறிஞர்கள் செயற்கையாக மழை பொழியச் செய்கிறார்கள். மழை வேண்டாத பொழுது இயற்கையாகப் பெய்வதற்குரிய முகில் கூட்டத்தை - மேகக் கூட்டத்தை - இடம் பெயரச் செய்து அந்தப் பகுதியில் மழை பெய்ய விடாமல் செய்கிறார்கள்.  என்ற பொழுதும் பழங்காலத்தில் மழைபற்றிய  அறிவியல் உணர்வு பிற நாட்டாரிடம் இல்லை.
உரோம் மக்களின் மழைக்கடவுள் பெயர்  பொசெய்டன் (Poseidon) இம் மழைக்கடவுள் மக்களைப் பழி வாங்கித் தண்டிப்பதற்காக மழையைப் பெய்விக்கிறது என நம்பினர். கிரேக்கர்கள் மழைக் கடவுளை நெப்டியூன் (Neptune)என்று அழைத்தனர். இம் மழைத் தெய்வம்தான் மக்களை அச்சுறுத்துவதற்காக மழையைப் பெய்யச் செய்வதாக நம்பினர். பிற நாட்டினர், மழை பெய்வதற்கான அறிவியல் காரணம் அறியாதவர்களாய் அதன் பயனையும் உணராதவர்களாய் அதனைக் கடவுள் வழங்கிய தண்டனையாகக் கருதிய காலக்கட்டத்திற்கு முன்னரே பழந்தமிழ் நாட்டினர் மழை எவ்வாறு பெய்கிறது என்பது பற்றிய அறிவியல் உண்மையை நன்கு உணர்ந்திருந்தனர்.
கடல் நீர் முகிலாக மாறி மழையாகப் பெய்யும் அறிவியல் உண்மையைச் சங்க  இலக்கியப் பாடல்கள் எடுத்து உரைக்கின்றன.
வானம்
நளிகடல் முகந்து செறிதக இருளிக்
கனைபெயல் பொழிந்து
என்னும் பாடல் வரிகள் (நற்றிணை 289: 3-6; மருங்கூர்ப்பட்டினத்துச் சேந்தன் குமரனார்) வானம் நெருக்கமான கடல்நீரை முகந்து செறிவு அடைந்து இருண்டு மிக்க மழையைப் பொழிகிறது என்று  மழை பற்றிய அறிவியல் உண்மையை வெளிப்படுத்துகின்றன.
கருவூர்க் கலிங்கத்தார் என்னும் புலவர் (அகநானூறு 183: 6-9) பெரிய கடலிலே இறங்கி நீரைப் பருகும் முகில் பற்றி
.....  பெருங்கடல் இறந்துநீர் பருகிக்
. . . . . .  . . . ..    . . . . . .
.. . . .  கொண்மூ
எனக் கூறுகிறார். (கொண்மூ - முகில் / மேகம்)
இடைக்காடனார் என்னும் மற்றொரு புலவர் (அகநானூறு 374: 1-6;)  மாக் கடல் முகந்து,  எனத் தொடங்கும் பாடலில் கடலில் இருந்து நீரை முகந்து இடி இடித்து மின்னி மழை பெய்வது குறித்து விரிவாகக் கூறுகிறார்.
இவ்வாறு சான்றுகள் பல கூறலாம். மக்களுக்கு எடுத்துக் காட்டுகளாகக் கூறும் அளவிற்கு மழைஅறிவியல் மக்களிடையே சிறந்திருந்தது எனில், அதற்குரிய நூல்களில் மேலும் சிறப்பாக எடுத்துரைக்கப்பட்டிருக்கும் அல்லவா?

- இலக்குவனார் திருவள்ளுவன்

Comments

Thank you for commenting!

  by HTML Comment Box

 

(within the last minute) Ilakkuvanar Thiruvalluvan said:

அன்புடையீர்
வணக்கம்.
உடனே படங்களை மாற்றியமைக்குப் பாராட்டுகள். நன்றியுடன்
இலக்குவனார் திருவள்ளுவன்

reply

(within the last minute) Ilakkuvanar Thiruvalluvan said:

அன்புடையீர்
வணக்கம். மழை தொடர்பான பொருத்தமான படங்களைப் போட வேண்டுகின்றேன்.நன்றி. அன்புள்ள இலக்குவனார் திருவள்ளுவன்

reply