இந்தியர் என்று உரிமைகளைப் பறிப்பதும் தமிழர் என்று உயிர்களைப் பறிப்பதும்தான் இந்தியமா? -இலக்குவனார் திருவள்ளுவன்

அகரமுதல 151, ஆவணி 26, 2047 / செப்.11, 2016

இலக்குவனார் திருவள்ளுவன்      11 செப்தம்பர் 2016      கருத்திற்காக..

இந்தியர் என்று  உரிமைகளைப் பறிப்பதும்

தமிழர் என்று உயிர்களைப் பறிப்பதும்தான்

இந்தியமா?

  ஒருவன் எந்த நாட்டான் என்பது அரசியல் சூழலுக்கேற்ப மாறக்கூடியது. ஆனால், எந்த இனத்தான்என்பது பிறப்பிலேயே அமைந்து இறப்புவரை  – ஏன்,அதற்குப்பின்னரும் – நிலைப்பது. எனவே இந்தியன் என்பது நிலையற்றது. ஆனால் தமிழன் என்பது நிலையானது. தமிழ் மக்கள் இந்தியர்களாக அரசியல் அமைப்பின் கீழ் மாற்றப்பட்டதால் இழந்தவைதான் மிகுதி. இழப்பு என்பதும் ஒரு  முறை ஏற்பட்டதன்று. தொடர்ந்து இழப்பிற்கு ஆளாகி வருகின்றனர் தமிழ் மக்கள்.

   இன்றைய, கேரள, ஆந்திர, தெலுங்கானா, கருநாடகாப்பகுதியில் உள்ள நிலப்பகுதி பலவும்  தமிழர்கள் வாழ்ந்த தமிழர்க்கே உரியன. மொழிவாரி மாநிலம் அமைந்தபொழுது கூட பிற மாநிலங்களில் சேர்க்கப்பட்ட தமிழகப்பகுதிகளில் தமிழர்களே மிகுதியாக வாழ்ந்தனர்.  ஆங்கிலேயர் வந்தபொழுது இருந்த நிலப்பரப்பு  அடிப்படையில் மொழிவழியாகப் பகுக்கப்பட்டால் இன்னும் பல பகுதிகள் தமிழ்ப்பகுதிகளாக அமைந்திருக்கும் என உணரலாம்.

  இந்தியா என்னும் அரசியல் அடிப்படையிலான ஆட்சிப்பகுதியில் தமிழ் மக்கள் இணைந்தமையால் தமிழரின் நிலப்பகுதிகள்-எங்கிருந்தாலும் இந்தியன்தானே – எனச் சொல்லிப் – பிற மாநிலங்களில் இணைக்கப்பட்டன. அது முதலே ஆற்று நீர்  உரிமை முதற்கொண்டு பல உரிமைகளை இழந்து வருகிறோம். பிற மாநிலங்களில் தமிழர்கள் உரிமைகள் மட்டுமன்றி உயிர்களும் உடைமைகளும் பறிக்கப்பட்டாலும் ஏனென்று கேட்க யாருமில்லை. அண்மையில் ஆந்திராவில், செம்மரம் கடத்தல் என்ற பெயரில் அப்பாவித் தமிழர்கள் கொலை செய்யப்பட்டும் உரிய நீதி கிடைக்காமையை நாமறிவோம்.

   இதுபோல், கருநாடக  மாநிலம் தமிழர்க்கே உரிய காவிரிஆற்று நீரைத் தனக்கே உரியதாக ஆக்கி, உரிமை கேட்கும் பொழுதெல்லாம் வன்முறையில் ஈடுபடுகின்றது.  இங்குள்ள கருநாடகர் தாக்கப்பட்டால் அங்குள்ள தமிழர்களுக்குப் பாதிப்பு வரும் என்றுதான் இங்குள்ள தலைவர்கள் கூறுகின்றார்கள். ஆனால், அங்குள்ள தமிழர்கள் தாக்கப்பட்டால் இங்குள்ள கருநாடகரும் தாக்கப்படுவர் என்று அங்குள்ளோர்  அமைதி காப்பதில்லை.

   உச்சநீதிமன்றம் காவிரியாற்று நீர்ப் பகிர்வு குறி்த்து வழங்கிய தீர்ப்பினை நிறைவேற்ற  வேண்டிய கருநாடக அரசு, வன்முறைகளைக் கட்டவிழ்த்து விட்டு வேடிக்கை பார்க்கிறது. இங்குள்ள முதல்வரின் உருவப்பொம்மைகளை எரிக்கும் பொழுது வேடிக்கை பார்க்கிறது.  அரசின்குறையைச் சுட்டிக்காட்டினால் அவதூறுவழக்கு தொடுக்கும் தமிழக அரசு எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்கவில்லை.

  கன்னடர்களின் வன்முறைகளில் ஒன்றுதான் பெங்களூரு கிரி நகரைச் சேர்ந்த சந்தோசு என்ற இளைஞரை வீட்டிலிருந்து கடத்திவந்து பொது இடத்தில் வைத்துக் கொடூரமான முறையில் தாக்கியதும் அதனைக் காணுரையாக்கிப் பரப்புவதும். அவர்செய்த குற்றம் என்ன? பேச்சுரிமை கருத்துரிமை எல்லாம் தமிழர்க்கும் உண்டு என எண்ணிக் காவிரிச்சிக்கல்பற்றி முகநூலில் கருத்து தெரிவித்ததுதான். கருநாடகாவின் பக்கம்  நயன்மை/நியாயம் இல்லாவிட்டாலும் கன்னட நடிகர் நடிகைகள் போராடுகின்றனர் ; தமிழகத்தின் பக்கம் நயன்மை இருந்தும் தமிழ் நடிகர் நடிகைகள் போராடாமல் இருக்கின்றார்களே என்ற ஆதங்கத்தைப் பதிவு செய்ததற்கு கருத்தால்  எதிர்க்காமல் வன்முறையால் எதிர்த்துள்ளனர்.

  இதற்குத்தான்  கொடூரமாகத்தாக்கி மன்னிப்பு கேட்கச்செய்து,  கருநாடகா பக்கம்தான் நயன்மை உள்ளது எனச்சொல்லச் செய்து காணுரை மூலம் பரப்பி வருகின்றனர்.

 காணுரையில் தெரியும் ஆள்களை உடனே கருநாடக அரசு கைதுசெய்து நடவடிக்கை எடுத்திருக்க வேண்டும். ஆனால், எடுக்கவில்லை.

 தமிழக அரசும் கருநாடகாவில் கிளை அமைப்புகள் வைத்துள்ள தமிழகக்கட்சிகளும் உடனடியாக இது குறித்துவழக்கு தொடுத்து இளைஞர் சந்தோசத்திற்கு இழப்பீடு கிடைக்கவும் தாக்கியவர்கள் பொதுஇடத்தில் மன்னிப்பு கோரவும், தண்டிக்கப்படவும் வழிவகை காணவேண்டும்.

 தமிழ்நாட்டிலிருந்து உதவி தேவை என்றால் “நீயும் இந்தியன் நானும் இந்தியன்” என்பதுபோல்  முழங்குவதும் பிற நேர்வுகளில் தமிழர்க்கு எதிரான போக்கைக் கடைப்பிடிப்பதையும் இந்தியாவின் பல பகுதிகள் செய்து வருகின்றன. மத்திய அரசும் கூடத் தமிழர்களின் பக்கம் அறம் இருப்பினும் தமிழர்களுக்கு எதிராகவே நடந்து கொள்கிறது. எனவே, இந்தியா என்னும் செயற்கைப்பகுதிக்குள் தமிழ்நாடு நிலைத்திருக்க வேண்டுமெனில் தமிழர்கள் இந்தியாவின் எப்பகுதியில் வசித்தாலும் உரிமையுடனும் பாதுகாப்புடனும் இருக்க மத்திய அரசு நடவவடிக்கை எடுக்க வேண்டும். இல்லையேல் தமிழ்நாட்டைத் தனியரசாக ஆக்கிவிட வேண்டும்.

  எனவே நமக்குத் தேவை ஒன்றுபட்ட இந்தியாவா? பிளவுபட்ட இந்தியாவா என்பதை மத்திய அரசு நினைத்துப்பார்த்து ஆவன செய்யட்டும்!

ஒட்டார்பின் சென்றொருவன் வாழ்தலின் அந்நிலையே

கெட்டான் எனப்படுதல் நன்று (திருவள்ளுவர், திருக்குறள் 967).

வருத்தத்துடன் இலக்குவனார் திருவள்ளுவன்

இதழுரை

அகரமுதல 151, ஆவணி 26, 2047 / செப்.11, 2016

தமிழர் எனப் பெருமைப்பட என்ன இருக்கிறது? 4: இலக்குவனார் திருவள்ளுவன்

இலக்குவனார் திருவள்ளுவன்      22 நவம்பர் 2015      கருத்திற்காக..

(அகரமுதல 105  ஐப்பசி 29, 2046 / நவ. 15, 2015 தொடர்ச்சி)

 

04

“பணமி ருந்தார் என்ப தற்காய்ப்

பணிந்தி டாத மேன்மையும்

பயமுறுத்தல் என்ப தற்கே

பயந்திடாத பான்மையும்

குணமி ருந்தார் யாவ ரேனும்

போற்று கின்ற கொள்கையும்

குற்ற முள்ளோர் யாரென் றாலும்

இடித்துக் கூறும் தீரமும்

இனமி ருந்தார் ஏழை யென்று

கைவி டாத ஏற்றமும்

இழிகு லத்தார் என்று சொல்லி

இகழ்த்தி டாமல் எவரையும்

மணமி குந்தே இனிமை மண்டும்

தமிழ்மொ ழியால் ஓதிநீ

மாநி லத்தில் எவருங் கண்டு

மகிழு மாறு சேவைசெய்.”வதே தமிழரின் பண்புகள்

என நாமக்கல்லார் விளக்கியது ஏட்டளவில் நின்றுவிட்டதே!

  குறுக்குவழியில் செல்வம் குவிக்கும் அரசியலாளர்களிடமும் அதிகாரிகளிடமும் அடிபணிந்து கிடப்பதே வாழ்வின் இலக்கு என்பதே இன்றைய போக்காக மாறிவிட்டதே! சாதி துறந்து காதலால் ஒன்றிணைவோர் உயிர்கள் பறிக்கப்படும் அவலம் ஓங்கும் பொழுது நாம் பெருமைப்பட எதுவும் உள்ளதா?

  உலகின் பல இடங்களில் மக்களினம் தோன்றாத பொழுதே பண்பாடு, நாகரிகம், கலை, இலக்கியம் முதலானவற்றில் தலைசிறந்து விளங்கியவர்கள் நம் முன்னைத் தமிழர்கள். ஆனால், அவர்களுக்குத் திருமண முறையை ஆரியர்கள்தாம் கற்றுத் தந்தனராம்! எந்த ஆரியர்கள்? கடவுள் பிறப்புக் கதைகளிலும் கடவுள் வாழ்வியல் முறைகளிலும் ஒழுக்கக்கேடுகள் தவிர வேறு கற்பிக்காத பண்பாடற்ற கதைகளின் உரிமையாளர்களான ஆரியர்கள்! தமிழர்களைப் பார்த்துத் தங்கள் எழுத்து முறையை அமைத்துக் கொண்ட ஆரியர்கள்! இதில் கொடுமை என்னவென்றால் தமிழ்மரபுகளைக் காப்பதற்காக நூல் எழுதிய தொல்காப்பியரின் தொல்காப்பிய நூற்பா ஒன்றையே தவறாக விளக்கி அவர்களுக்கு வலு சேர்க்க முயல்வதுதான்.

பொய்யும் வழுவும் தோன்றிய பின்னர்

ஐயர் யாத்தனர் கரணம் என்ப                                                                      (நூற்பா 1091)

என்கிறார் தொல்காப்பியர்.

  ‘ஐயர்’ என்பது தமிழில் தலைவரைக் குறிக்கும். வீரனொருவன் தன் தலைவர் முன்னால் யாரும் நின்று போரிட இயலாது என்பதைக் குறிக்கும்பொழுது,

என் ஐ முன் நில்லன்முன் தெவ்விர்                            (குறள் 771)

என்பார் தெய்வப்புலவர் திருவள்ளுவர். ஐ, ஐயன், ஐயர் என்பன தலைவரைக் குறிக்கும் சொற்களாகும். காதலித்து மணம் முடிப்பதாக உறுதி கூறியவர்கள் அதற்கு மாறாக நடந்துகொண்டு திருமணம் செய்துகொள்ளாமல் போனதால் அல்லது திருமணம் செய்து கொண்டவர்கள் வாழ்க்கைத்துணையை விட்டு நீங்கியமையால், தலைவர்கள் திருமணப் பதிவு முறையை நடைமுறைப்படுத்தி ஒழுங்கு செய்துள்ளனர். இதனைப் பேராசிரியர் சி.இலக்குவனார் முதலான அறிஞர்கள் நன்கு விளக்கியுள்ளனர். இருப்பினும் அதை மறைத்து, வேண்டுமென்றே ஆரியர் வந்த பின் தான் திருமண முறை தமிழ் நாட்டிற்கு வந்ததாகத் தவறாகக் குறிப்பிடுவோர் செல்வாக்குடன் உள்ள பொழுது நாம் தமிழர் எனப் பெருமைப்படுவதில் என்ன இருக்கிறது?

(தொடரும்)

இலக்குவனார் திருவள்ளுவன்

(அகரமுதல 106   கார்த்திகை 06, 2046 / நவ. 22, 2015)

தமிழர் எனப் பெருமைப்பட என்ன இருக்கிறது? 2: இலக்குவனார் திருவள்ளுவன்

இலக்குவனார் திருவள்ளுவன்      08 நவம்பர் 2015      கருத்திற்காக..

(அகரமுதல 103  ஐப்பசி 15, 2046 / நவ. 01.2015 தொடர்ச்சி)

தமிழர் எனப் பெருமைப்பட என்ன இருக்கிறது?

02

“மண்ட லத்தே இணையி லாத

             வாழ்வு கண்ட தமிழகம்

       மகிமை கெட்டே அடிமைப் பட்டு

             மதிம யங்கி நிற்பதேன்?’’

என்று நாமக்கல்லாரே வினவுகின்றார்.

அப்படியானால், நாம் என்ன செய்ய வேண்டும் எனக் கேட்பவருக்கு அவரே,

தமிழ னென்ற பெருமை யோடு

             தலைநி மிர்ந்து நில்லடா!

       தரணி யெங்கும் இணையி லாஉன்

             சரிதை கொண்டு செல்லடா!

என்று கட்டளையிடுகிறார்.

அதுமட்டுமல்ல,

“நமது சொந்தம் இந்த நாடு

             நானி லத்தில் மீளவும்

       நல்ல வாழ்வு கொள்ளச் சேவை

             செய்து வாழ்க நீண்டநாள்”

எனத்தமிழ்த்தொண்டாற்றவும் வேண்டுகோள் விடுத்து வாழ்த்துகின்றார்.

நம் பெருமையை நாம் மறக்கும் நிலை தொடர்ந்தால் என்ன ஆகும் என்பதற்கு,

“தமிழின் பெருமையை மறந்துவிடின்

       தாரணி மதிப்பில் குறைந்திடுவோம்;”

என விழிப்புணர்வு ஊட்டுகின்றார். ஆதலின்,

“தமிழன் குரலொடு ஆர்த்திடுவோம்;

       தமிழக உரிமையைக் காத்திடுவோம்.”

என்கிறார் நாமக்கல் கவிஞர் வெ.இராமலிங்கம் அவர்கள்.

  மூவாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்ட இலக்கண நூல் தொல்காப்பியம். அதற்கும் பல்லாயிரம் ஆண்டுகளுக்கும் முன்னர் இலக்கண நூல்கள் இருந்தன எனத் தொல்காப்பியர் கூறுவதில் இருந்து தெரிகிறது. அவற்றுக்கும் பல்லாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே தமிழ் இலக்கியங்கள் தோன்றி இருக்க வேண்டும். அப்படியாயின், அவற்றுக்கும் முன்பே தமிழ் தோன்றியிருக்க வேண்டும். இவ்வாறு கல்தோன்றி மண்தோன்றாக் காலத்தில தோன்றிய தமிழர்களின் மொழி உருவாகும் பொழுதே சிறப்புகள் நிறைந்ததாய், உயர்தனிச் செமமொழியாய்த் தோன்றிய பெருமை நமக்கு மட்டுமே உண்டு. ஆனால், நாம் செந்தமிழைக் குற்றுயிரும் குறையுயிருமாய் வதைப்படுத்திக் கொண்டிருக்கும் பொழுது அல்லது வதைப்படுத்துவோரைப் புறந்தள்ளாமல் அமைதி காத்துக் கொண்டிருக்கும் பொழுது, நாம் தமிழர் எனப் பெருமைப்படுவதில் என்ன பொருள் இருக்கிறது?

(தொடரும்)

இலக்குவனார் திருவள்ளுவன்

(அகரமுதல 104 ஐப்பசி 22, 2046 / நவ.08, 2015)